عبدالحسین نوشین یکی از تاثیرگذارترین چهرههای تاریخ تئاتر نوین ایران بود؛ هنرمندی که با آموزش حرفهای بازیگران، تاکید بر فن بیان و ایجاد نظم دراجرا، شیوهای تازه را وارد تئاتر ایران کرد.زندگی نوشین اما فقط به هنر محدود نماند. عضویت در حزب توده، زندان و فرار از زندان قصر سرنوشت او را تغییر داد و در نهایت او را به شوروی کشاند؛ جایی که باقی عمرش را به پژوهش درباره شاهنامه، ادبیات و ترجمه گذراند. در این روایت از کودکی و ورود نوشین به تئاتر تا تئاتر فردوسی، لالهزار، زندان و سالهای دور از ایران میخوانیم.